Tag: Lezen

OPEENS GANZENVADER

Deze week zag ik een prachtig natuurboek in de bibliotheek staan. Het stond bij de de net ingeleverde boeken. De titel triggerde me: Opeens ganzenvader. De cover trok me ook. Ik bladerde het even door en zag dat er kleurenfoto’s in stonden. Ik nam het boek mee.

Ik vind ganzen boeiende beesten. Ik schreef er over op mijn fotoblog.  Klik op de link om er een kijkje te nemen. Ik houd van dan die mooie V-formatie waarin ze vliegen en heb daar foto’s van genomen. Die zijn niet zo denderend. Ooit hoop ik goede foto te maken.

Het boek Opeens Ganzenvader is geschreven door Michael Quetting. Hij was de aangewezen persoon om een een nieuw onderzoeksproject te starten voor het Max Planck Instituut voor Ornithologie. Daarvoor trainde hij zeven jonge ganzen zodat ze op den duur zijn ultralightvliegtuig zouden volgen. Het doel: data verzamelen over het weer en vluchtpatronen.

Michael beschrijft op een tedere manier over zijn ganzenfamilie. Het is een boeiend verhaal om te lezen, vanaf begin tot het eind.

Hieronder een citaat waarin hij schrijft over het eerste gansje dat uit het ei kwam. Hij noemde haar Gloria. Later bleek het een ganzerik te zijn en veranderde hij de naam in Glorio.

Gloria staat, opgedroogd tot een goudgeel donzig balletje rechtop in de uitkomstlade en verwelkomt me met luid gepiep, alsof ze zeggen wil: hé, zie je me niet? Ik ben de eerste, ik wil bij jou zijn… zodra ik haar met twee handen voorzichtig uit de broedmachine pak, lijkt het alsof ik een pure oxytocinestoot krijg, ook wel bekend als knuffelhormoon. Haar veertjes zijn precies zo warm en zacht l ze eruitziet, maar haar kleine lichaampje voelt kwetsbaar in mijn hand. Ze piept opgewonden en ik kan haar hartslag voelen.

Michael Quetting

Ik houd van dit soort boeken. En ik weet zeker dat als ik nù ganzen zie, ik er heel anders naar kijk.

Ik heb niet alleen genoten van het verhaal maar ook van de mooie zinnen. Om je enthousiast te maken deel ik een korte video van Michael met zijn ganzen.

LEES!

Ik heb een boek van de bibliotheek geleend waar ik erg blij mee ben. Het is geschreven door Tony Reinke en de titel van het boek is: Lees! Hij vertelt kort en bondig waarom het zo belangrijk is om boeken te lezen.

Voor hij dit boek schreef zette hij een aantal algemene vragen (naar aanleiding van zijn eigen leesgedag) op een rijtje. De antwoorden op die vragen ga ik zeker ontdekken in dit boek.

Bijvoorbeeld:

  • Wat mis ik als ik geen boeken zou lezen
  • Waarom zou ik het lezen van boeken überhaupt boven aan mijn prioriteitenlijstje zetten?
  • Waar haal ik de tijd vandaan om boeken te lezen
  • Is het echt zo dat het Evangelie bepaalt hoe ik boeken lees? Waarom wel, waarom niet?
  • Hoe bepaal ik het verschil tussen goede fictie en slechte fictie
  • Hoe kan ik mijn vrienden aanmoedigen om weer boeken te gaan lezen?

VROEGER…

Vroeger las ik heel veel. De laatste tijd minder. Het lukt me niet om er helemaal in op te gaan omdat ik het moeilijker vind om mijn aandacht erbij te houden. Maar door dit boek (ik heb het nog niet eens uit) ben ik weer begonnen met lezen. Zonder telefoon. Geen afleiding. Het is heerlijk!

In het boek staat een citaat dat me wakker schudde.

Ik citeer vandaag deze:

Lezen is een bespiegelend bezigheid. Misschien is het wel de enige activiteit waarbij we onszelf toestaan om op te gaan in het bewustzijn van een andere mens. Maar dit werkt alleen als er sprake is van een bepaald soort stilte, als we in staat zijn om alle ruis wegfilteren? Dat is steeds moeilijker te realiseren in een cultuur waarin iedereen altijd online is er er over ieder gerucht en elke alledaagsheid wordt geblogd en getweet. Tegenwoordig lijken mensen niet te zoeken naar bezinning, maar naar een merkwaardige vorm van afleiding. Dit onder de norm van overal van op de hoogte willen zijn. Waarom? Vanwege de illusie dat inzicht samenhangt met snelheid, dat het belangrijker is om te reageren dan om na te denken, dat we in een cultuur leven waarin elke seconde van belang is.

David Ulin

Ik lees! Sssst.

© 2019 Aritha Persoonlijk

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑

Translate »